معرفی باشگاه های بزرگ جهان

بایرن مونیخ آلمان

باشگاه: بایرن مونیخ F.C.bayern

رئیس باشگاه:فرانس بكن باوئر

استادیوم: المپیك مونیخ

سال تاسیس: 1900 میلادی

سایت رسمی باشگاه: www.fcbayern.de

پیراهن:

قرمز

سرمربی: فیلیكس ماگات

شهر زیبای مونیخ مهد فوتبال كشورآلمان به شمار می آید . این شهر پر جمعیت كه به نام  باواریا مشهور است المپیك سال 1972 را برگزار نموده است و از جمله مراكز صنعتی آلمان محسوب می شود .

دو تیم بزرگ بایرن و مونیخ 1860 همیشه در رقابت های متعدد درخشیده و كسب افتخار نموده اند.

كار اجرایی باشگاه بایرن را پیشكسوتان این باشگاه برعهده دارند.

اعجوبه فوتبال آلمان، فرانس بكن باوئر( بازیكن ، كاپیتان و مربی اسبق بایرن و تیم ملی) اینك به عنوان رئیس باشگاه ، كارل هاینس رومینیگه نایب رئیس، اولی هوینس مدیرفنی و سپ مایر در سمت مربی مشغول به كار هستند.

روی نیمكت بایرن مربیانی همچون تراپاتونی(ایتالیایی)، ریبك (آلمانی) ، بكن باوئر(آلمانی) و هیتزفیلد (سوییسی) نشسته اند.

اكنون رهبری كادر فنی بایرنی ها برعهده فیلیكس ماگات مربی خوش فكر و باهوش آلمانی می باشد. وی در فصل گذشته هدایت تیم اشتوتگارت را برعهده داشت و با این تیم نتایج خوبی را كسب كرد .

بایرن در كلكسیون افتخارات خود جامهای متعددی را داراست به طوری كه پرافتخارترین تیم آلمانی محسوب شده و از نظر كسب جام و افتخار در اروپا ، پس از رئال مادرید و آث میلان در رتبه سوم قرار دارد.

بایرن در سالهای 1969، 1972، 1973، 1974، 1980، 1981، 1985، 1986، 1987، 1989، 1990، 1994، 1997، 1999، 2000، 2001 و 2003 به جام قهرمانی باشگاه های آلمان (بوند سلیگا) دست یافته است.

از یك رستوان شروع شد

باشگاه بایرن مونیخ در تاریخ فوریه سال 1900 توسط "فرانتس جان" در یك رستوران به نام "گیسلا" واقع در شهر مونیخ تاسیس شد. هسته اولیه بایرن ازافرادعلاقه مندی كه ازتیم ام. تی. وی 1879 جدا شده بودند تشكیل شد. آنها ابتدا نام شوابینگر - محله ای كه رستوران مذكور در آن واقع شده بود- را  برای تیم تازه تاسیس انتخاب كردند . بازیكنان این تیم از روی كلاه هایی ازجنس كاه كه برسرمی گذاشتند به سادگی قابل شناسایی بودند .

 آنها برای دستیابی به موفقیت تا سال 1932 و فتح جام قهرمانی آلمان انتظار كشیدند و جام بعدی بیست و پنج سال بعد یعنی در سال 1957 كه قهرمانی جام حذفی بود به آنها رسید. اما با وجوداستارت دیرهنگام مونیخی ها برای كسب جام، این تیم به یكی از قدرتمندترین تیم های تاریخ فوتبال تبدیل شد.

قیصر وارد می شود

بایرن تا سال 1963 در بوندس لیگا محلی از اعراب نداشت. اما تنها دو سال بعد برای رسیدن به صدر جدول با تیم های مطرح آن زمان شانه به شانه سایید. در همین دوران بود كه بازیكن افسانه ای و جاودانی آلمان یعنی فرانس بكن باوئر ظهور كرد. سپ مایر درون دروازه قرار می گرفت. قیصربكن باوئر و گردمولر آهسته و پیوسته این تیم را به سمت قدرت مطلق پیش می بردند.

در واقع از سال 1966 استارت واقعی زده شد و هر سال جام پشت جام بود كه به ویترین افتخارات بایرن اضافه می شد: 18 مقام قهرمانی لیگ به علاوه یازده جام حذفی  دستاورد پایه های محكمی بود كه نسل قیصر ساختند، بازیكنانی مثل اولی هوینس، كارل هاینس رومینیگه و لوتارماتئوس ، كلاوس اوگن تالر، اشتفان افنبرگ در همین تیم به بازیكنان اسطوره ای بدل شدند.

فتوحات اروپایی

دستاوردهای  بایرن در سطح قاره حتی از موفقیت های داخلی آنها چشمگیرتر است: سه مقام قهرمانی جام باشگاه های اروپا در فاصله سال های 76-1974 و تكرار این عنوان در مسابقات لیگ قهرمانان اروپا درسال 2001، به علاوه جام برندگان جام سال 1967 كه با پیروزی یك برصفر دررنجرز گلاسكو به دست آمد و جام یوفا در سال 1996 كه با پیروزی پنج بر یك مقابل اف سی بوردو( با بازیكنانی مثل زیدان و لیزارازو) در مجموع دو دیدار رفت و برگشت كسب شد.

بایرن یكی از معدود باشگاهای اروپایی است كه هر سه جام معتبر اروپایی را فتح كرده است.

سال های قحطی جام

بین " هت تریك"  بایرن مونیخ درجام قهرمانی باشگاههای اروپا  كه در دهه هفتاد رخ داد و جام بعدی اروپایی كه توسط این تیم فتح شد دو دهه فاصله افتاد. تیم رویایی دهه هفتاد در فینال سال 1974  اتلتیكو مادرید را شكست داد ، دوسال بعدی در برابر فینالیست های اروپا از جمله "لیدز یونایتد" و "سن اتین" با پیروزی تیم آلمانی همراه بود. اما آلمانی ها تاسال 1996 كه به جام یوفا رسیدند ، سال های پیاپی در مسابقات نهایی جام های اروپایی با شكست از حریفانی چون استون ویلا( جام برندگان جام 1982)، اف سی پورتو( 1987) و منچستر یونایتد( لیگ قهرمانان 1999) در حسرت جام ماندند. فینال سال 1999 از همه خاطره انگیزتر بود، تیم باواریایی تا دقیقه پایانی جام را در دست داشت، اما دو گل سولشایر و شرینگهام در زمان تلف شده بازی ، همه چیز را به هم ریخت.

همچنین فصل 2004-2005 نیز برای بایرن فصل پرباری نبود ، زیرا این تیم به هیچ جامی دست پیدا نكرد.

انتقام سخت

بایرن حتی در سال 2000 با شكست در مرحله نیمه نهایی در برابر رئال مادرید از كسب افتخاری دیگر باز ماند ،  تا اینكه یك سال بعد "اوتمارهیتزفیلد" ماموریت انتقام از تیم های اسپانیایی و انگلیسی را به بهترین شكل به انجام رساند. آنها در مرحله یك چهارم نهایی تیم منچستر یونایتد را حذف كردند و آنگاه نوبت به حذف رئال مادرید در مرحله نیمه نهایی رسید .

باواریایی ها در مسابقه فینال ، ابتدا از روی نقطه پنالتی از والنسیا عقب افتادند اما اشتفان افنبرگ در نیمه دوم بازی را به تساوی كشاند تا در ضیافت ضربات پنالتی كه چهارده بازیكن از دو تیم در آن شركت داشتند، این تیم آلمانی باشد كه با درخشش اولیوركان یك بار دیگر جام را به خانه می برد.

بایرنی ها پس از ناكامی فصل قبل ، هدایت تیم را به ماگات ، بازیكن اسبق تیم ملی آلمان سپردند و با جذب بازیكنان صاحب نام در پی جبران نتایج ضعیف گذشته را دارند. ماگات در تیمهای اشتوتگارت و فرانكفورت مربیگری كرده است .

فوتبالدوستان ایرانی به دلیل حضور دو بازیكن ایرانی در بایرن ، همواره نتایج و اتفاقات این تیم بزرگ فوتبال جهان را پیگیری می كنند .

 در سال 98 علی دایی بهترین گلزن جهان ، پس از اتمام جام جهانی فرانسه ، از تیم آرمینیا بیلفیلد به بایرن مونیخ پیوست و در كنار ستارگانی چون جووانی البربرزیلی ، لیزارازو فرانسوی و ماتئوس ، افنبرگ و زیرنظر مربی پرافتخار فوتبال جهان یعنی اوتمارهیتزفیلد بازی كرد .

دایی پس از یك فصل حضور در بایرن ، به تیم هرتابرلین آلمان پیوست .

دومین بازیكن ایرانی كه به بایرن رفت ، كسی نبود جز وحید هاشمیان گلزن قهار بوخوم در فصل گذشته .

وحید هاشمیان با هامبورگ در آلمان آغاز كرد و سپس به دلیل مصدومیتهای پیاپی، ازهامبورگ جداشد و به بوخوم پیوست. درخشش وحید در تیم بوخوم ، مسئولان بایرن را مجاب كرد تا این مهاجم ایرانی را در اختیار گیرند .

بایرن در این فصل مهاجمانی چون روی ماكای ، سانتاكروز و پیزارو را در تركیب دارد و هاشمیان برای قرار گرفتن در میدان كار بسیار مشكلی را پیش رو دارد . ( هرچند هاشمیان لیاقت بازی كردن در تیم 11 نفره بایرن را دارد)

بالاك ، دایسلر، لوسیو و زی روبرتو در كنار كان از ستارگان این تیم بشمار می آیند.

بازیكنان این تیم در فصل 2004-2005

اولیور كان	میشائیل رنسینگ	اوون هارگریوز
باستیان شووانتزگر	آندریاس گورلیتز	توبیاس راو
تورستن فرینگس	پیوتر تروچوسكی	توماس لینكه
خوزه پائولو گوئررو	روبرت كوواچ	حسن صالح حمیدزیچ
روی ماكای	زی روبرتو	روكه سانتاكروز
سباستین دایسلر	ساموئل كوفور	لوسیو
مارتین دمیچلیز	محمد شول	میشائیل بالاك
كلودیو پیزارو	وحید هاشمیان	ویلی ساینول
ینس یره میس

گردآوری سید حسن نجات

معرفی باشگاه های بزرگ جهان

 رئال مادرید اسپانیا

باشگاه:

رئال مادرید Realmadrid

رئیس باشگاه:

فلورنتینو پرز

استادیوم:

سانتیگو برنابئو مادرید

سال تاسیس:

1902 میلادیسایت رسمی باشگاه:www.realmadrid.com

پیراهن:

سفید

سرمربی:

گارسیا رومن

ورزش زیبا و مهیج فوتبال تاكنون باشگاهی چون رئال مادرید از حیث تعداد قهرمانی و افتخار به خود ندیده است. شهر قدیمی و پر جمعیت مادرید، پایتخت كشور اسپانیا، مهد باشگاه های بزرگ است.

رئال و آتلتیكو دو باشگاه معروف و بزرگ این شهر زیبا به شمار می آیند. در شهر مادرید همگی طرفدار یكی از این دو تیم هستند و پیكارهای این تیمها در برابر یكدیگر از معروفترین دربی های اروپاست .

همواره ، هنگام بازی های رئال در ورزشگاه اختصاصی این تیم یعنی سانتیاگو برنابئو ، هواداران كثیری برای تماشا به استادیوم می روند و تیم محبوب خود را تشویق می كنند .

باشگاه رئال مادرید سه سال پس از تاسیس، در سال 1905 نخستین قهرمانی خویش را با به دست آوردن جام حذفی اسپانیا جشن گرفت. رئال 17 بار جام قهرمانی مسابقات حذفی اسپانیا را از آن خود كرده است كه آخرین آن در سال 1993 بود.

سفید پوشان مادریدی در سال 1923 به اولین جام قهرمانی لیگ باشگاههای كشورشان دست یافتند و از همان سال دوران اوج خود را آغاز نمودند. رئال با هنرنمایی بازیكنان بزرگ خویش در سالهای 1961 الی 1969 به هشت قهرمانی لیگ باشگاه ها رسید. پس از آن هم در طی دهه های 70 و80 و90 میلادی همچنان به عنوان یكی از قدرتهای اسپانیا به قهرمانی هایی نیز دست یافت. رئال تاكنون با 29 عنوان قهرمانی در لیگ اسپانیا، یكی از پرطرفدارترین تیمهای اسپانیایی به شمار می آید.

این باشگاه در كلكسیون افتخارات خویش جامهای متعدد اروپایی را نیز دارد، به طوریكه هنوز باشگاهی از نظر تعداد قهرمانی و كسب افتخار به رئال مادرید نرسیده است و از نگاه آمار، پر افتخارترین تیم باشگاهی جهان است.

طرفداران فوتبال به مردان رئال لقب "قوهای سفید" را داده اند و بسیاری از آنان در سراسر جهان، دیدارهای این تیم بزرگ را دنبال و پیگیری می كنند.

رئال مادرید 5 سال متوالی در سالهای 1960-1959-1958-1957-1956 به قهرمانی جام باشگاههای اروپا دست یافت. همچنین در سالهای 1966- 1998-2000-2002 ( دوره گذشته )، این جام اروپایی را به كلكسیون جامهای خویش اضافه نمود.

قوهای سفید  در سالهای 1960-1968-2002 جام بین قاره ای را نیز مال خود كردند.

در سال2002، باشگاه رئال یكصدمین سال تاسیس خود را جشن گرفت و درهمین سال به قهرمانی سوپر جام باشگاههای اروپا دست یافت.

رئالی ها، به جز 9 جام قهرمانی باشگاههای اروپا، در سالهای 1986و1985 جام یوفا را فتح كردند.

باشگاه در طول حیات ورزشی اش،همواره از مربیان بزرگ و نامدار برای هدایت تیم استفاده نموده است. آنتونیو كاماچو (اسپانیا ) ،یوپ هاینكس (آلمان)، جان توشاك(ولز)، فابیوكاپلو(ایتالیا) ،گاس هیدینك (هلند) و... از مربیان طراز اول رئال به شمار می آیند كه هر یك زمانی رهبری تیم را بر عهده داشتند.

اما رئال با رهبری ویسنته دل بوسكه اسپانیایی بیشترین جام ها را فتح نموده و به افتخارات زیادی دست یافته است . اینك این سمت برعهده گارسیا رومن اسپانیایی می باشد.

خورخه والدانو آرژانتینی كه دراوایل دهه 90 میلادی رهبری فنی تیم را بر عهده داشت، مدتی مدیریت فنی باشگاه رئال را برعهده داشت و در حال حاضر امیلیو پتروگوئینو این سمت را عهده دار است.

در سالهای اخیر مدیران رئال برای رسیدن به افتخارات بیشتر، به فكر جذب ستاره گان بزرگ جهان افتادند و در این راه فیگو از بارسلونا، زیدان از یونتوس، كارلوس و رونالدو از اینترمیلان ، بكهام از منچستریونایتد ، ساموئل از آث رم و مایكل اوون از لیورپول را جذب نمودند و با این تیم رویایی،
درپی افتخارات جدید می باشند. از رائول،كاسیاس ومورینتس می توان به عنوان ستارگان اسپانیایی این تیم نام برد.

فرناندو هیرو، ایوان زامورانو،بودو ایگنر،خورخه والدانو، مایكل لادروپ ، سیدورف ، مك منمن ، ماكه له له و ردوندواز جمله بازیكنان بزرگی بودند كه در تیم اول مادرید بازی كرده اند .

 اما حضور ستارگانی چون فرانس پوشكاش و آلفردو دی استفانو به عنوان دو اعجوبه فوتبال جهان در تیم ، كارنامه درخشانی را در اواخردهه50 و اوایل دهه 60 میلادی برای رئال رقم زده است.

در حال حاضر،رائول گونزالس مهاجم توانمند رئال محبوبترین چهره مادرید به حساب می آید.

فلورنتینو پرز رئیس ثروتمند رئال كه چندی قبل برای دومین بار پیاپی برای ریاست این باشگاه رای اعتماد گرفت ، همواره با خرید بازیكنان گران قیمت سعی در جلب توجه همگان و همچنین كسب درآمد ناشی از انجام تبلیغات دارد، به طوریكه هرسال با برگزاری اردوهای متعدد در نواحی جنوب شرقی آسیا و آمریكا به فكر كسب درآمدهای هنگفت می باشد .

رئال در این فصل با ستارگانی چون بكهام، زیدان، فیگو، كاسیاس، اوون، رونالدو، كارلوس، مورینتس، رائول وساموئل چشم به قهرمانی در اسپانیا و اروپا دارد.

بازیكنان این تیم در فصل 2004-2005

ایكر كاسیاس	سزار سانچز	دیگو لوپز
آلبرت سلادس	آلوارو مجیا	ایوان هلگرا
بارخا فرناندز	پاكو پاوون	جاناتان وودگیت
خوزه ماریا گوتی	دیوید بكهام	رائول براوو
رائول گونزالس	روبرتو كارلوس	رونالدو
زین الدین زیدان	سانتیاگو سولاری	فرناندو مورینتس
لوئیز فیگو	مایكل اوون	میشل سالگادو
والتر ساموئل

گردآوری سید حسن نجات

 قول دژاگه به کی‌روش

 اشکان دژاگه بعد از مدت ها کش و قوس برای بازی با قطر به تهران می آید تا یکی از بازیکنان تیم ملی باشد.

درحالی که دژاگه بیش از 3 سال است برای حضور در تیم ملی با مسئولان فدراسیون فوتبال ایران رایزنی می کند و تقریبا همه اهالی فوتبال از حضور او در تیم ملی کشورمان ناامید شده بودند اما سرانجام حضور کروش و پیگیری های او سبب شد تا با حل مشکلات مربوط به خدمت این بازیکن حل شود و بتواند بازیکن تیم ملی ایران باشد.

کروش و دژاگه تابستانی که گذشت برای حضور او در تیم ملی مذاکراتی جدی داشتند و قرار شد مشکلات اشکان برای حضور در تهران حل شود و برای بازی با قطر همه چیز فراهم است که او به تهران بیاید . یکشنبه شب محمودرضا فاضلی نماینده دژاگه و امید نمازی از اعضای کادرفنی صحبت کردند تا شرایط سفر دژاگه به تهران قطعی شود.

 او بعد از بازی روز 6 اسفند وولفسبورگ با هوفنهایم به فرانکفورت می رود تا با پرواز لوفت هانزا روز 7 اسفند به تهران بیاید.

 دژاگه بعد از این 2 روز را پا به پای دیگر ملی پوشان تمرین می کند تا در بازی تشریفاتی با قطر به طرفداران تیم ملی ایران معارفه شود. بازیکن دورگه تیم ملی البته از مسئولان تیم ملی خواسته است تا بی سر و صدا به ایران بیاید و برگردد چون دوست ندارد حاشیه ای برایش ایجاد شود.

گردآوری سید حسن نجات

رونالدو جنتلمن نیست!

این شاید نخستین باری بود که مراسم توپ طلا با غیبت عامدانه دومین بازیکن برگزیده سال برگزار می شد.

پیش از این، بارها شاهد انتخاب هایی در اعطای توپ طلا بوده ایم که با اجماع عمومی مواجه نبودند. مثلاً زمانی که مجله فرانس فوتبال در سال 1989 توپ طلا را به مارکو فان باستن اعاط کرد، بسیاری معتقد بودند که فرانکو بارسی بهترین بازیکن اروپا در آن سال بوده است. و یا زمانی که لوئیس فیگو مرد سال اروپا شد، خیلی ها معتقد بودند زیدان شایسته دریافت این جایزه بود. اما بارسی و زیدان حضور در این مراسم را تحریم نکردند و مردانه و بزرگوارانه در این شب رویایی جهان فوتبال حاضر شدند و حاضر شدند که فرادستی فو.تبالیستی دیگر را نسبت به خودشان مشاهده کنند.

در واقع آنها پذیرفته بودند که ناکامی هم جزوی از زندگی است و علاوه بر این، از شادی دیگران ناشاد نشدند.

اما کریس رونالدو، هیچ گاه یک جنتلمن نبوده است. او چنانکه انتظار می رفت، حضور در این مراسم را تحریم کرد تا برای سومین سال متوالی زیردست لیونل مسی نباشد.

رونالدو در حالی این مراسم را تحریم کرد که انتخاب مسی با اجماع بالای کارشناسان صورت گرفت و حتی تماشاگران رئال مادرید نیز رونالدو را بازیکنی در حد و اندازه مسی نمی دانستند. چه آنها همین چند وقت پیش بود که بعد از شکست 3 بر 1 رئال در برابر بارسا، طوماری بلندبالا علیه رونالدو امضا کردند و از مدیران رئال مادرید خواستند که او را بابت بازی ضعیفش در ال کلاسیکو جریمه مالی کنند.

باری، کریس رونالدو بار دیگر در آزمون بزرگی ناکام ماند. او در میادین بزرگ بزرگی نمی کند و در بیرون از زمین فوتبال نیز، رفتار و منش بزرگوارانه ای نداشته است. کریس رونالدو به اوج دوران فوتبال خودش رسیده است. او دیگر بهتر از این نخواهد شد. آینده از آن رونالدو نیست. او دیر یا زود در سراشیبی نزول قرار می گیرد اما مسی هنوز امکان زیادی برای ارتقاء کیفی و افزایش محبوبیتش دارد. 

تبریک مورینیو به گواردیولا

خوزه مورینیو، کسب عنوان بهترین مربی سال 2011 را به پپ گواردیولا تبریک گفت.

مورینیو در کنفرانس مطبوعاتی پیش از بازی برگشت با مالاگا، گواردیولا را شایسته کسب این عنوان دانست و در این باره گفت: "دوست دارم که به برنده تبریک بگویم ، به نظرم این حق گواردیولاست . "

وی درباره حضور نیافتن در مراسم اهدای توپ طلای فیفا، گفت :" من برای حضور نداشتن در زوریخ توجیه داشتم ، کریستیانو نیز می خواست که باشد . سال گذشته هم در میان سه نفر برتر بود . امسال این عنوان را نمی برد و حقش هم بود که نبرد . در سال 2010 ، من با اینتر سه جامه شدم و شایسته توپ طلا بودم اما امسال نه چرا که فقط کوپا دل ری را بردم . گواردیولا و فرگوسن بیش از من جام بردند . دوست دارم که به برنده تبریک بگویم ، به نظرم این حق گواردیولاست . "

 مورینیو در مورد رونالدو و مسی نیز چنین گفت :" توپ طلاهای رونالدو و مسی به این جا ختم نخواهد شد . آنها در دو تیم بزرگ هستند و هنوز خیلی مانده تا 30 ساله شوند و عناوین بیشتری خواهند برد . پتانسیل بیشتر بردن را دارند ."

گردآوری سید حسن نجات

دوئل رونالدو و مسی برای توپ طلا

اهالی فوتبال اظهارنظرهای جالبی درباره‌ی انتخاب بهترین بازیكن جهان داشته‌اند. در این میان حتی چهره‌های سرشناس سایررشته هم نظرات خود را مطرح كرده‌اند.

مراسم انتخاب بهترین‌های فوتبال جهان، فردا ( دوشنبه)‌در سوئیس برگزار می‌شود. كریستیانو رونالدو، لیونل مسی و ژاوی هرناندس سه نامزد نهایی دریافت این جایزه هستند. نظرات سایر كارشناسان و بازیكنان هم در نوع خود جالب است.

كریستیانو رونالدو

از این كه توانسته‌ام بار دیگر در فهرست سه بازیكن برتر جهان قرار بگیرم خیلی خوشحالم.

لیونل مسی

كاملا از این كه این جایزه چه پرستیژ و شخصیتی به بازیكنان می‌دهد اطلاع دارم. گرفتن این جایزه بیشترین لذت را به من می‌دهد. موفقیت در این عرصه به من این اطمینان خاطر را می‌دهد كه شاید نام من نیز روزی در كنار بزرگانی مانند پلاتینی آورده شود. با توجه به این كه سال‌های زیادی از فوتبال من باقی مانده امیدوارم بتوانم ركورد سه توپ طلای او را بشكنم.

ژاوی هرناندس

از این كه نامم در فهرست سه نامزد نهایی قرار گرفته افتخار می‌كنم و به خودم می‌بالم. این مساله افتخار بزرگی است و چیزی نیست كه به این زودی‌ها فراموش كنم. مسلما زمانی كه بازیكن جوانی بودم، به هیچ وجه به این فكر نمی‌كردم كه روزی به این افتخار دست پیدا كنم فقط در ذهنم این بود كه یك فوتبالیست حرفه‌ای باشم نه چیز دیگر. گرفتن توپ طلای جهان هدفی نبود كه در برنامه‌های من قرار داشته باشد. به نظر من لیونل مسی بهترین بازیكن جهان است. او تنها كسی است كه می‌تواند یك تنه در بازی تفاوت ایجاد كند.

مارتا

هوماره ساوا و آبی وامباچ جام جهانی فوق االعاده‌ای را پشت سر گذاشتند. بنا بر این زیاد مطمئن نیستم كه بتوانم ششمین سال پیاپی این جایزه را به دست بیاورم. اما به هر حال از این كه نام من در میان نامزدهای نهایی قرار گرفته خوشحالم و به خودم افتخار می‌كنم. تمام تلاشم را انجام می‌دهم تا در مراسم امسال حضور داشته باشم. هشتمین بار است كه نامزد دریافت این جایزه می‌شوم و این مساله من را خوشحال می‌كند.

در ادامه اظهارنظر بهترین‌های سابق فوتبال جهان آمده است.

ماركو فان باستن ( 1988، 1989 و 1992)

هیچ شك و تردیدی ندارم كه مسی در حال حاضر بهترین بازیكن جهان است. او یك پدیده‌ی شگفت انگیز است كه به تمام موفقیت‌ها دست پیدا كرده اما سیر نمی‌شود و هنوز چیزهای بیشتری می‌خواهد. فروتنی و تواضع خاص او باعث می‌شود كه در نظر من ارزش به مراتب بیشتری هم پیدا كند. به نظر من مسی هنوز می‌تواند از این هم فراتر برود و كارهایی كه مارادونا برای تیم ملی آرژانتین انجام می‌داد را انجام دهد. منظورم از درخشش بیشتر قطعا موفقیت در بارسلونا نیست بلكه درخشش در بازی‌های ملی به همراه آرژانتین است. او این فصل در بارسلونا هر كاری می‌خواسته انجام داده و یك مهره‌ی كلیدی بوده است.

میشل پلاتینی (1983، 1984، 1985)

ركوردها همیشه برای شكسته شدن ساخته شده‌اند. ركورد سه توپ طلای پیاپی من هم روزی بالاخره شكسته خواهد شد. من زمانی كه 27 ساله بودم وارد باشگاه یوونتوس شدم و سه توپ طلا را بردم اگر مانند مسی در 13 سالگی وارد باشگاه شده بودم شاید می‌توانستم توپ طلاهای بیشتری را ببرم.

یوهان كرایف (1971، 1973، 1974)

كریستیانو رونالدو و لیونل مسی هر دو بازیكنان فوق العاده‌ای هستند. اما این كه كدام‌یك در سطح بالاتری قرار دارد به این بستگی دارد كه از چه زاویه‌ای به فوتبال نگاه شود. از نگاهی كه من به فوتبال دارم ژاوی بهترین بازیكن جهان است.

اوزه‌بیو (1965) در این دقیقه كه من با شما صحبت می‌كنم نام بهترین بازیكن فوتبال جهان لیونل مسی است. رونالدو سابقه‌ی دریافت این جایزه را در كارنامه دارد اما به نظر من مسی در حال حاضر در وضعیت بهتری قرار دارد. شرایط به گونه‌ای است كه خود رونالدو هم اعتراف كرد كه مسی در سطح بالاتری نسبت به او قرار دارد و این مساله‌ای نیست كه بتوان آن را كتمان كرد.

كاكا (2007)

در دنیای فوتبال مدرن امروز كریستیانو رونالدو كامل‌ترین بازیكن حال حاضر فوتبال جهان است. او می‌تواند با هر دو پایش شوت‌زنی كند. ضربه‌ی آزاد بزند و با سرگلزنی كند. مسی هم بازیكن فوق العاده‌ای است و توانایی‌های زیادی دارد اما به نظر من رونالدو چیزهای بیشتری برای عرضه كردن دارد.

دیگو مارادونا

روزی كه مسی پایین‌تر از رونالدو در رده‌ی دوم قرار گرفت، او را به كناری كشیدم و گفتم: ببین پسر این آخرین باری است كه اجازه داری پایین‌تر از رونالدو قرار بگیری! همه چیز مفهومه؟ از آن روز به بعد مسی دیگر از رده‌ی اول پایین‌تر نیامد!

سسك فابرگاس

به ژاوی و مسی به خاطر قرار گرفتن در این فهرست تبریك می‌گویم و خوشحالم كه این فرصت را دارم كه در كنار آنها بازی كنم.

گوتی

مسی یا رونالدو؟ من می‌گویم بی تردید مسی. او در بازی‌های حساس بسیار تعیین كننده و سرنوشت‌ساز است. رونالدو باید یاد بگیرد كه در بازی‌های مهم رئال مادرید هم عملكرد خوبی داشته باشد.

نیمار

خیلی خوشحالم كه امسال توانستم در فهرست 23 نامزد نهایی قرار بگیرم. این اتفاق برای من به اندازه‌ی گرفتن توپ طلا ارزش داشت. در حال حاضر مسی در رده‌ی نخست قرار دارد و رونالدو پشت سر او در جایگاه دوم ایستاده است.

رافائل نادال، قهرمان تنیس

من به عنوان یك اسپانیایی امیدوارم كه ژاوی این جایزه را به دست بیاورد. مجبورم اینجا از ژاوی حمایت كنم! او یك شخصیت فوق العاده است و كاملا لیاقت گرفتن این جایزه را دارد، هرچند دو بازیكن دیگر هم كاملا شایسته و بازیكنان برجسته‌ای هستند.

گردآوری سید حسن نجات

آقای خاص یا آقای خام؟

بارسا یکبار دیگر توانست رئال را شکست دهد.

با گل دقیقه 88 لیونل مسی ، بارسا در نیوکمپ قهرمان سوپر جام اسپانیا شد. در این بازی ابتدا اینیستا برای بارسا گل زد اما گل او را تنها 5 دقیقه بعد کریس رونالدو جبران کرد تا در دقیقه 20 بازی ، دو تیم مساوی باشند.

سپس در دقیقه 45 بود که لیونل مسی این بار تیم میزبان را پیش انداخت و شاگردان مورینیو که مثل همیشه رو به بازی خشن آورده بودند ، به دنبال گل تساوی باشند. گلی که سرانجام در دقیقه 82 و توسط کریم بنزما به ثمر رسید.

با این نتیجه باید بازی به وقت اضافه می رفت چون نتیجه 4 روز قبل در سانتیاگو برنابئو تکرار شده بود اما باز هم یک لحظه غفلت از مسی کافی بود تا سرنوشت مسابقه عوض شود. او جشن را دوباره به 90 هزار بارسلونی حاضر در ورزشگاه هدیه داد و دقیقه 88 ، دقیقه پیروزی مردان کاتالان شد تا در سال 2011 ، بیشتر جام های ممکن را درو کرده باشد!

پس از پایان بازی اتفاقاتا فراوانی رخ داد تا حواشی این دیدار نگاه بیشتر رسانه ها را به خود جلب کند.

تیتو یا پیتو؟

'پپ گواردیولا' سرمربی بارسلونا كه اطمینان داشت رفتار مورینیو با مربی این تیم به اندازه كافی محكوم خواهد شد از اظهارنظر در این باره خودداری كرد و گفت تصاویر به اندازه كافی گویا هستند.

معمولا مورینیو در هر باشگاهی كه هست به رفتار افراطی محكوم می شود اما آنچه در سوپرجام اسپانیا انجام داد این سوال را در ذهن ایجاد می كند كه او چقدر به بیراهه رفته است؟ ژوزه با انگشت از پشت سر در چشم دستیار گواردیولا کرد و پس از آن هم نه تنها پوزش نخواست بلكه وانمود كرد نام ویلانووا را نمی داند و به جای آنكه او را ' تیتو' بنامد ' پیتو' خطاب كرد كه به معنای 'بوق' است!

گواردیولا گفت:' شاید او واقعا نام مرد شماره دو تیم من را نمی دانست.' ولی هركس مورینیو را بشناسد نمی تواند باور كند كه در دانشنامه ذهنی او نام دستیار مربی تیم رقیبش وجود ندارد.

همه این اتفاقات در حالی رخ داد که تیم مورینیو دربازی بارسا تیم بهتری بود و به نظر فاصله خود را بارسا بیش ار پیش کم کرده است .در عین حال با حذف پست مدیرورزشی موقعیت مورینیو در باشگاه هم بهتر شده و همه بازیكنان تیم از او به طور كامل تبعیت و حمایت می كنند.پس مشکل کجاست؟

پیف پیف مسی!

تلویزیون اسپانیا تصاویری نشان داد كه در آن مورینیو هر وقت لیونل مسی و دنی آلوز نزدیك می شدند با دست حركتی می كرد كه انگار بوی بدی می آید!

این البته چیز تازه ای نیست. هیچ كس حركات تئاتری او را فراموش نمی كند ، زمانی كه مربی چلسی بود به نشانه شكرانه پیروزی در نوكمپ زانو زد و یا حركات و ژست های اغراق آمیزی كه در زمان مربیگری پورتو در اولد ترافورد می كرد نشان می داد می داند و دوست دارد که در كانون توجه باشد.

وقتی از مورینیو حرف می زنیم به یاد می آوریم فصل گذشته دو بازیكن او یعنی ژابی آلونسو و سرخیو راموس به دستوردر دیدار با آژاكس خطا كردند وكارت زرد گرفتند تا پرونده شان برای مرحله لیگ قهرمانان اروپا پاك باشد. او به دودك دروازه بان ذخیره تیم گفت تا پشت دروازه برود و چیزی به ایكر كاسیاس بگوید و كاسیاس هم به نوبه خود به سرخیو راموس گفت كاری كند كه كارت زرد بگیرد.

اینها رفتار های خاص مورینیو است كه به جزییات توجه دارد و برای گام های بعدی برنامه ریزی می كند اما گاهی هم برنامه های استادانه او با این حركات مضحك به هم میخورد.

علیه فوتبال ملی

رئال مادرید یك بار دیگر در مرحله نیمه نهایی لیگ قهرمانان اروپا در فصل گذشته با یوفا دچار مشكل شد و علت آن هم ' چرا؟ چرا؟ چرا؟'ی مورینیو بود و می پرسید كه چرا نهاد حاكم بر فوتبال اروپا باید از صعود بارسلونا حمایت كند و دیگر اینكه چرا داوری ها اینقدر ضعیف است.

شاید این رفتارها به این دلیل است که برای رئال مادرید بیش از هرچیز پیروزی مهم است حتی بیش از بارسلونا. اگر بارسلونا پیروز نشود مدعی می شود كه فوتبالی خوب بازی می كند ولی هواداران رئال از تیمشان می خواهند با اقتدار قهرمان شوند.آنها تیم خاصی اند . رئال آنقدر در نوكمپ صبر نكرد تا ببیند بارسلونا جام قهرمانی را بالای سر میگیرد، كاری كه بارسلونا وقتی رئال جام كوپا دل ری را برد انجام داد.البته رئالی ها مدعی شدند ماموران امنیتی بارسلونا به آنها توصیه كرده اند ورزشگاه را ترك كننداما جرارد پیكه مدافع بارسلونا می گوید مورینیو در حال خراب كردن فوتبال اسپانیا است. اشاره او به دعواهای رئال مادرید و بارسلونا است كه بیش از همه بر تیم ملی این كشور تاثیر منفی گذاشته است.

تنهایی آقای خاص

اما این همه ماجرا نیست . خیلی ها عقیده دارند یك تاثیر دیگر این حركات مورینیو بر سرنوشت حرفه ای او هم باشد. آیا منچستریونایتد که او را برای جانشینی آلکس فرگوسن در نظر دارد همچنان نظر مثبتی روی او خواهد داشت؟

همه این اتفاقات در حالی رخ داد که تیم مورینیو دربازی بارسا تیم بهتری بود و به نظر فاصله خود را بارسا بیش ار پیش کم کرده است .در عین حال با حذف پست مدیرورزشی موقعیت مورینیو در باشگاه هم بهتر شده و همه بازیكنان تیم از او به طور كامل تبعیت و حمایت می كنند.پس مشکل کجاست؟

وقتی بازیكنی ملایم مانند مارسلو آن تکل را روی پای سسک فابرگاس می زند و زمانی که رئالی ها وجهه فنی خود را با حرکات خشن خراب می کنند ؛ همه چیز به سود بارسا خواهد بود. روزنامه اسپورت روزنامه وفادار به بارسلونا کاریکاتوری از ژوزه در لباس بیماران روانی منتشر کرده است . آنها می خواهند نشان دهند او جنون قدرت دارد و تازمانی كه او اینگونه رفتار كند كار این رسانه ها آسان تر خواهد بود.اوضاع زمانی بدتر می شود که بدانیم در این هیاهو رسانه های مادریدی هم روی از مو برگردانده اند. کسی که یک کاربر سایت گل او را آقای خام – درمقابل آقای خاص- نامیده است.

گردآوری سید حسن نجات

تمام واقعیت های ال کلاسیکو

نفوذ زبان عربی در اسپانیایی به دلیل حضور مسلمانان در این کشور و فتح آندلس باعث شد تا «ال» که در زبان عرب ها حرف معرفه شناخته می شود به نوعی به زبان اسپانیایی نیز برسد: «EL».

بدین ترتیب ال اول عبارت ال کلاسیکو یا حالا الکلاسیکو از این موضوع ریشه گرفته است. اما خود ال کلاسیکو از کجا آمده؟ می گویند به دلیل آن که این بازی قدمت زیادی دارد، آن را یک بازی کلاسیک می دانند و این نام را به آن اطلاق کرده اند. البته داستان های زیادی نیز در این خصوص نقل شده و این که این کلمه ریشه در برخی جنگ های آزادی خواهانه در آمریکای جنوبی داشته و ...

اما مهم این است که این دیدار بزرگ چرا تا این اندازه بزرگ شده و چرا رقابت حساس 2 تیم همشهری میلان و اینتر در داربی دلامادونینا به اندازه این بازی مهم نیست؟

جام شوکران

در حالی که شمارش معکوس برای آغاز ال کلاسیکوهای  دیگر به عددهای پایانی خود نزدیک شده، برخی که به تاریخ و تاریخچه ها علاقه دارند به این می اندیشند که چرا 2 باشگاهی که حدود 630 کیلومتر از یکدیگر فاصله دارند، تا این اندازه با یکدیگر دشمنی داشته و به خون هم تشنه اند و باخت برای هر کدام در چنین رقابتی جام زهری بدتر از شوکران است.

شاید به قول «اندی میتن» نویسنده کتاب «دیوانه شو برای این» که به بررسی بازی ها و داربی های بزرگ دنیا پرداخته علت را باید در این مهم جست و جو کرد: «2 زبان، 2 ملت و حتی 2 کشور». در این بین و در کنار این گفته، موضوع دیگری هم مطرح است. این بازی جدال بین 22 بازیکن که تازه دو- سوم آن ها هم اسپانیایی نیستند، چگونه توانسته تا این حد مهم جلوه کند. شاید بد نیست بار دیگر سراغ میتن برویم و جمله دیگری از او در این باب نقل کنیم: ناین گونه داربی ها معمولاً ریشه هایی مذهبی و سیاسی نیز در درون خود دارند». با این گفته و با توجه به این شعار معروف باشگاه بارسلونا یعنی «بیشتر از یک باشگاه» (Morethanaclub) شاید یک چیزهایی دست گیرمان شود.

حرف های انگلیسی ها

گری لینه کر یکی از نمادهای انگلیسی بارسلونا به حساب می آید. اگر به این نکته توجه داشته باشیم که خلق و خوی کاتالونیایی ها و آداب و رسوم شان نشات گرفته از فرهنگ انگلیسی است، به خوبی متوجه این نکته می شویم که یک بازیکن انگلیسی می تواند همواره برای هواداران بارسلونا مورد احترام باشد. خاصه آن که گری لینه کر آقای گل جام جهانی 1986 مکزیک، در ال کلاسیکوی سال 1987 با هت تریک خود برتری 3 بر 2 بارسا مقابل رئال مادرید را رقم زد. او درباره ال داربی می گوید: «شما هرگز نمی توانید این مسابقه را با مثلاً بازی لیورپول و اورتون (داربی مرسی ساید) و یا داربی شمال لندن بین تاتنهام و آرسنال به میدان رفته ام مقایسه کنید.

این بازی یک مسابقه معمولی بین 2 تیم از یک شهر بود، اما داربی اسپانیا آن هم در نوکمپ و در مقابل چشمان 120 هزار هوادار چیز دیگری است. (آن زمان گنجایش ورزشگاه نوکمپ این مقدار بود.) در مقابل استیو مک منمن که مدتی در رئال مادرید بازی کرده حرف هایی جالبی می زند: «در هر سفری که به بارسلونا داشتیم، شیشه های پنجره سرمربی همیشه توسط آجر شکسته می شد! و وقتی به وسیله اتوبوس از هتل محل اقامت به سمت ورزشگاه نوکمپ می رفتیم، تمامی بازیکنان دولا می شدند که کسی آن ها را نبیند یا این که در اثر برخورد اشیای مختلف و شکسته شدن پنجره اتوبوس آسیبی نبینیم.»

یادی از ژنرال

اگرچه طی چند سال گذشته به طور مرتب بسیاری از مسئولان می گویند که این داستان های قدیمی و جنگ های قومیتی از بین رفته، اما هنوز هم که هنوزه، اختلافات بسیاری بین طرفداران 2 تیم وجود دارد. هواداران بارسلونا تشنه خون بازیکنان رئال هستند و طرفداران رئال نمی خواهند سر به تن ستارگان بارسلونا باشد! و خلاصه این جنگ اگرچه به صورت رسمی و علنی، درست مانند زمان حکومت «ژنرال فرانکو» وجود ندارد، اما هنوز هم می شود یک چیزهایی در این خصوص حس کرد.

تشویق در دیار غربت

در تاریخ بازی های ال کلاسیکو و جدا از تمام کری ها و جنجال هایی که بین 2 تیم بارسا و رئال وجود دارد اما 2 بازیکن بودند که توسط تماشاگران حریف تشویق شدند. مارادونای بزرگ و رونالدینو در سانتیاگو برنابئو توسط طرفداران تیفوسی رئال تشویق شدند. مادریدی ها که در ورزشگاه خودشان تسلیم هنرنمایی این 2 بازیکن تکنیکی و گلزن شده بودند در نهایت چاره ای جز تشویق این دو نداشتند. البته هواداران رئال در تشویق ستاره های حریف ید طولانی دارند!

وقفه در داربی

لیگ های اروپایی هم اکنون شرایطی بسیار منظم دارد اما در حد فاصل سال های 1937 تا 1939 داربی زیبای بارسا و رئال به دلیل جنگ های داخلی کشور اسپانیا برگزار نشد. اما در این سال ها سایر بازی های «لالیگا» به صورت منظم انجام می شد. شاید وقتی یک سوی میدان رئال باشد و سوی دیگر هم بارسلونا هر نتیجه ای هم که رقم می خورد می توانست شرایط داخلی این کشور و مسایلی که بین ایالت کاتالونیا و حکومت مرکزی در مادرید وجود داشت را بر هم بزند و همین موضوع باعث شد که مسئولان فدراسیون فوتبال اسپانیا به پیشنهاد دولت این کشور تصمیم به عدم برگزاری این دیدار بگیرند. 6 دیدار ال کلاسیکو در این 3 سال برگزار نشد تا این که شرایط داخلی کشور اسپانیا به حالت عادی برگشت و مجدداً ال کلاسیکو در نظم و آرامش برگزار شد.

یاغی های خائن

بازیکنان زیادی در تاریخ فوتبال اسپانیا بین بارسا و رئال نقل مکان نکرده اند اما همان تعداد محدود هم حاشیه های بسیار

زیادی داشته اند که مهم ترین آن انتقال «لوئیس فیگو» از بارسا به مادرید است. «فلورنتینو پرس» برای حضور روی صندلی مدیریت مادرید در سال 2000 دست به تبلیغات گسترده ای زد و وعده های فراوانی داد اما یکی از مهم ترین وعده هایش به خرید «فیگو» مربوط می شد. وعده ای که خیلی ها اعتقاد دارند دلیل اصلی حضور پرس روی صندلی مدیریتی رئال شد. پرس روی صندلی مدیریت رئال نشست و البته به وعده خود عمل کرد و فیگو را که حتی بازوبند کاپیتانی بارسا را هم بر بازو می بست به برنابئو آورد. انتقالی که سردبیر مارکا درباره اش می گوید: «حساس ترین انتقال بازیکن بین 2 تیم بود و هواداران بارسا هیچ وقت آن را فراموش نمی کنند.» لوئیس فیگو با جنجال به مادرید آمد و در 22 اکتبر سال 2000 در ال کلاسیکو مقابل همبازیان سابقش قرار گرفت اما طرفداران بارسا که این حضور را نمی توانستند تحمل کنند به نشانه اعتراض، سر بریده شده یک خوک را به سمت فیگو پرتاب کردند و سپس پلاکاردهایی را نشان دادند که رویش نوشته شده بود: «فیگوی پول پرست.»

بازسازی صدای بوئینگ

ورزشگاه «نوکمپ» روزگاری 120 هزار نفر گنجایش داشت و یکی از بزرگ ترین ورزشگاه های جهان نامیده می شد اما بعد از این که مورد بازسازی قرار گرفت و صندلی گذاری شد گنجایش آن به 98 هزار نفر رسید. البته ورزشگاه «نوکمپ» هنوز هم یکی از معروف ترین ورزشگاه های اروپا است چرا که نکته ای بسیار جالب در نوع ساخت و مهندسی سازه اش وجود دارد! این استادیوم و «آکوستیک» بودنش به گونه ای است که می گویند وقتی 98 هزار تماشاگر حاضر در ورزشگاه یک صدا به تشویق می پردازند، صدایشان حتی از صدای بلند شدن یک هواپیمای بوئینگ 747 هم بیشتر است. این صدا توسط کارشناسان اندازه گیری شده و خیلی ها جو این ورزشگاه را برای حریفان بارسا به خصوص رئال، مانند جهنم می دانند.

محبوب ترین دشمنان

روزنامه «آس» چندی پیش نظرسنجی جالبی منتشر کرد. بر اساس این نظرسنجی میدانی محبوب ترین بازیکن بارسا نزد تماشاگران مادریدی کسی نبود جز پپ گواردیولا. اما جالب است بدانید محبوب ترین بازیکن رئال برای تماشاگران بارسا یک بازیکن خارجی بود! «داوود شوکر» جذاب ترین و محبوب ترین بازیکن مادریدی برای هواداران بارسا بود.

حبس خانگی هواداران

6 هوادار بارسا حدود 3 سال است که ال کلاسیکو را در خانه هایشان و از طریق تلویزیون تماشا می کنند. 6 هوادار بارسلونا بعد از دیداری که به شکست این تیم انجامید مشکلاتی برای اتوبوس حامل بازیکنان رئال به وجود آوردند و همین موضوع باعث دستیگری و البته حکم جالب محرومیت دادگاه ایالتی اسپانیا از تماشای ال کلاسیکو را پشت سر می گذارند و بازی برگشت امسال را می توانند از نزدیک تماشا کنند.

آلمانی ها رکورد می زنند

رئال مادرید بعد از 2 دهه از 2 بازیکن آلمانی به صورت همزمان در ترکیب اصلی اش مقابل بارسا استفاده می کند. تاریخ و اعداد و ارقام نشان می دهد که مربیان رئال مادرید در 2 دهه گذشته هیچ وقت به صورت همزمان از 2 بازیکن آلمانی در ترکیب ثابت خود مقابل بارسا استفاده نکرده اند اما امسال با با حضور مسعود اوزیل و سامی خدایرا این طلسم شکسته می شود. نکته جالب در مورد این 2 بازیکن که پاسپورتی آلمانی دارند و پیراهن تیم ملی این کشور راهم بر تن می کنند این است که هیچ کدام از آن ها آلمانی الاصل نیستند. اوزیل مادری آلمانی و پدری ترک دارد و خدیرا هم پدرش تونسی و مادرش نیز آلمانی است.